Węgrów - Mazowsze
Węgrów jest niewielkim miasteczkiem, leżącym we wschodniej części
Mazowsza, nieopodal Siedlec. W miejscowości mieszka zaledwie około 12
tysięcy mieszkańców, ale jego historia sięga już XIV wieku, gdy okolica
znajdowała się na pograniczu Mazowsza i Podlasia. Zwiększenie liczby
miejscowej ludności możliwe było po ustaniu konfliktów granicznych
między Królestwem Polskim i Wielkim Księstwem Litewskim. Przybywać
wówczas zaczęli na te tereny osadnicy mazowieccy, którzy stworzyli
pierwsze stałe osady.
Pierwsze pisemne wzmianki o Węgrowie pochodzą z początków XV wieku,
kiedy w ówczesnej wsi ufundowano parafię. W tym samym stuleciu
miejscowość znalazła się pod panowaniem mazowieckim, a miasto zaczęło
się szybko rozwijać dzięki położeniu na szlaku handlowym prowadzącym do
Rusi. Znacząca rola sprawiła, że Bolesław IV nadał Węgrowowi prawa
miejskie w 1441 roku. Wkrótce po tym, miasto ponownie przeszło pod
panowanie litewskie.
Prywatni właściciele bardzo dbali o rozwój swojego ośrodka, sprowadzając
do niego osadników różnych profesji ze wszystkich zakątków Europy.
Dzięki ich inwencji oraz sprzyjającej strukturze gospodarki, Węgrów stał
się jednym z ważniejszych ośrodków wymiany zboża z Gdańskiem, dzięki
czemu rosły dochody ludności.
W 1558 roku sprowadzono do miasta protestantów, którym przekazano
lokalny kościół oraz wybudowano szkołę ewangelicką. W XVII wieku Węgrów
stał się ważnym ośrodkiem reformatorskim zarówno Mazowsza, jak i
Podlasia, co możliwe było dzięki protekcji kalwińskiej linii
Radziwiłłów, będących w posiadaniu miasta. W mniej więcej tym samym
czasie w Węgrowie powstała również gmina żydowska.
W 1664 roku, po ogromnych zniszczeniach, spowodowanych najazdem
szwedzkim, miejscowość została sprzedana gorliwemu katolikowi Janowi
Kazimierzowi Krasińskiemu, który podjął się kontrreformacji, ufundował
klasztor i sprowadził do niego zakonników, którzy popadli w konflikt z
miejscową ludnością, w wyniku czego duża liczba protestantów wyjechała.
W XIX wieku pod Węgrowem odbyła się jedna z ważniejszych bitew Powstania
Styczniowego, która przez francuskiego poetę, Augusta Barbiera, nazwana
została Polskimi Termopilami.
Ze względu na to, że znaczną cześć społeczeństwa stanowili Żydzi,
hitlerowcy utworzyli w mieście getto, w którym zginęła większa część
mieszkańców wyznania mojżeszowego. W czasie likwidacji tego obozu,
zniszczone zostało około 60% zabudowań, co w połączeniu z wcześniejszymi
bombardowaniami, doprowadziło miasto do ruiny. Po wojnie Węgrów nie
powrócił do swojej świetności i stał się jedynie małym, spokojnym
miasteczkiem.
Artykuły o podbnej tematyce