Pobierz Flash Player aby wyświetlić baner.
TOP 20 wypoczynkowe miejscowosci
Strona główna » Miejscowości »
Inowrocław - Kujawy
Inowrocław - Kujawy
Inowrocław – historyczna stolica Kujaw zachodnich.
Położenie
Inowrocław położony jest na Pojezierzu Kujawskim, nad rzeką Noteć.
Historia
Położoną na zachodzie rozległej Równiny Inowrocławskiej osadę targową źródła pisane wymieniają pierwszy raz 20 stycznia 1185 r. w przywileju dla biskupstwa kujawskiego. W XIII wieku jej znaczenie wzrosło w wyniku powstania w 1231 r. księstwa kujawskiego (inowrocławskiego) z siedzibą w Inowrocławiu, zwanym wówczas „Iuno Vladislavia” (Nowy Władysław). Spolszczenie tej nazwy dało Inowłocław, co w XVIII wieku zmieniło się w obecną nazwę. W 1238 r. książę kujawski Kazimierz, ulokował miasto na prawie magdeburskim. Funkcje administracyjne, jakie pełniła miejscowość, przyczyniły się do jej rozwoju. Rok 1327 przyniósł kolejną zmianę – księstwo przemianowano na województwa inowrocławskie, które istniało do 1772 r. z wyjątkiem lat 1545-92. w tym czasie zbierały się tu sejmiki szlacheckie, działały sądy: grodzki i ziemski. Po ustaniu wojen z Państwem Zakonnym nastąpił czas rozwoju miasta, który przerwały wojny XVII i XVIII wieku oraz towarzyszące im zarazy. Upadku dopełnił zabór pruski. W XIX wieku mieszczanie często powstawali przeciw okupantowi, jednak bezskutecznie. Druga połowa XIX wieku przyniosła odrodzenie miastu, zwanemu z niemiecka „Hochensalz”(„Wysoka Sól”). Wtedy bowiem odkryto znaczne złoża soli znajdujące się w okolicy. Od 1871 r. rozpoczęto jej regularne wydobycie, a w 1875 r. założono solanki i utworzono uzdrowisko. Rozwój gospodarczy wsparła także zbudowana z 1882 r. fabryka sody. W 1871 r. powstał węzeł kolejowy. Wyzwolenie 6 stycznia 1919 r. przez powstańców wielkopolskich po zaciętych walkach i przyłączenie Inowrocławia do II Rzeczypospolitej przyniosło dalszy rozwój, miasto stało się siedzibą największego w kraju powiatu. W 1924 r. otwarto hutę szkła „Irena”. II wojna światowa przyniosła zniszczenia i utratę 25% mieszkańców, większość rodzimych obywateli była w czasie okupacji wysiedlona do generalnej guberni. Nazistów wypędzono z Inowrocławia 21 stycznia 1945 r. W latach PRL-u miasto znacznie powiększyło swój obszar i zaludnienie.
Warto zwiedzić:
romański kościół pw. Najświętszej Marii Panny wzniesiony po 1180 r. z fundacji Leszka Bolesławowica. Stanowił on wówczas największą w Europie środkowej i wschodniej bazylikę redukowaną czyli bez transeptu. Świątynię przebudowywano kilkakrotnie w gotyku i baroku, a w 1834 r. zniszczył ją pożar. Od tego czasu nosi ona zwyczajową nazwę „ruina”. W latach 1900-02 kościół odbudowano, przywracając oryginalny romański wygląd. Jednonawowa świątynia z półkolistą apsydą od wschodu stoi na terenie pierwotnej osady. Szczególnie ciekawe są płaskorzeźbione bądź ryte maski diabłów i różnych stworów, znajdujące się po północnej i zachodniej stronie murów. Są one wyrażeniem dawnych wierzeń pogańskich, według których wszelakie zjawy i złe duchy mieszkają po tych dwóch stronach świata, a ich wizerunki mają na celu odpędzenie ich od świętego miejsca. Z dawnego wyposażenia wnętrza po pożarze z 1834 r. zachowała się jedynie gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwana Uśmiechniętą Madonną. W otoczeniu kościoła przetrwało kilka grobów z dawnego cmentarza oraz kurhan konfederatów barskich z 1769 r.
gotycki, częściowo zbarokizowany kościół farny św. Mikołaja. W XIV wieku stała tu drewniana świątynia, w której 10 lutego 1321 r. ogłoszono wyrok papieski skazujący Państwo Zakonne na oddanie Polsce Pomorza i zapłacenie odszkodowania wraz z kosztami procesu. Trójnawowa bazylika przeszła w XVIII w. przebudowę, a w latach 1884-85 dodano jej neogotyckie szczyty. Wyposażenie pochodzi głównie z baroku, w znacznej części z dawnych inowrocławskich kościołów. Witraże pochodzą z 1919 r. i przedstawiają oswobodzenie miasta przez powstańców w 1919 r., a także rzekome układy królowej Jadwigi z wielkim mistrzem Konradem von Jungingen. Tak naprawdę owo spotkanie miało miejsce we Włocławku, fara zaś była miejscem przepowiedni naszej świętej królowej danej Janowi von Sayn, która zapowiadała upadek zakonu.
Monumentalny kościół Zwiastowania NMP, wzniesiony w latach 1898-1900 według projektu Augusta Rincklake z Berlina, z wysoka na 77 metrów wieżą, płaskorzeźbami i barwnymi mozaikami.
Muzeum Jana Kasprowicza – z największym w kraju zbiorem pamiątek po Stanisławie Przybyszewskim
źródło:
Włodzimierz Bykowski, Wieńczysław Bykowski, Kujawsko-Pomorskie dla każdego, Towarzystwo Przyjaciół Dolnej Wisły, Bydgoszcz 2005
Położenie
Inowrocław położony jest na Pojezierzu Kujawskim, nad rzeką Noteć.
Historia
Położoną na zachodzie rozległej Równiny Inowrocławskiej osadę targową źródła pisane wymieniają pierwszy raz 20 stycznia 1185 r. w przywileju dla biskupstwa kujawskiego. W XIII wieku jej znaczenie wzrosło w wyniku powstania w 1231 r. księstwa kujawskiego (inowrocławskiego) z siedzibą w Inowrocławiu, zwanym wówczas „Iuno Vladislavia” (Nowy Władysław). Spolszczenie tej nazwy dało Inowłocław, co w XVIII wieku zmieniło się w obecną nazwę. W 1238 r. książę kujawski Kazimierz, ulokował miasto na prawie magdeburskim. Funkcje administracyjne, jakie pełniła miejscowość, przyczyniły się do jej rozwoju. Rok 1327 przyniósł kolejną zmianę – księstwo przemianowano na województwa inowrocławskie, które istniało do 1772 r. z wyjątkiem lat 1545-92. w tym czasie zbierały się tu sejmiki szlacheckie, działały sądy: grodzki i ziemski. Po ustaniu wojen z Państwem Zakonnym nastąpił czas rozwoju miasta, który przerwały wojny XVII i XVIII wieku oraz towarzyszące im zarazy. Upadku dopełnił zabór pruski. W XIX wieku mieszczanie często powstawali przeciw okupantowi, jednak bezskutecznie. Druga połowa XIX wieku przyniosła odrodzenie miastu, zwanemu z niemiecka „Hochensalz”(„Wysoka Sól”). Wtedy bowiem odkryto znaczne złoża soli znajdujące się w okolicy. Od 1871 r. rozpoczęto jej regularne wydobycie, a w 1875 r. założono solanki i utworzono uzdrowisko. Rozwój gospodarczy wsparła także zbudowana z 1882 r. fabryka sody. W 1871 r. powstał węzeł kolejowy. Wyzwolenie 6 stycznia 1919 r. przez powstańców wielkopolskich po zaciętych walkach i przyłączenie Inowrocławia do II Rzeczypospolitej przyniosło dalszy rozwój, miasto stało się siedzibą największego w kraju powiatu. W 1924 r. otwarto hutę szkła „Irena”. II wojna światowa przyniosła zniszczenia i utratę 25% mieszkańców, większość rodzimych obywateli była w czasie okupacji wysiedlona do generalnej guberni. Nazistów wypędzono z Inowrocławia 21 stycznia 1945 r. W latach PRL-u miasto znacznie powiększyło swój obszar i zaludnienie.
Warto zwiedzić:
romański kościół pw. Najświętszej Marii Panny wzniesiony po 1180 r. z fundacji Leszka Bolesławowica. Stanowił on wówczas największą w Europie środkowej i wschodniej bazylikę redukowaną czyli bez transeptu. Świątynię przebudowywano kilkakrotnie w gotyku i baroku, a w 1834 r. zniszczył ją pożar. Od tego czasu nosi ona zwyczajową nazwę „ruina”. W latach 1900-02 kościół odbudowano, przywracając oryginalny romański wygląd. Jednonawowa świątynia z półkolistą apsydą od wschodu stoi na terenie pierwotnej osady. Szczególnie ciekawe są płaskorzeźbione bądź ryte maski diabłów i różnych stworów, znajdujące się po północnej i zachodniej stronie murów. Są one wyrażeniem dawnych wierzeń pogańskich, według których wszelakie zjawy i złe duchy mieszkają po tych dwóch stronach świata, a ich wizerunki mają na celu odpędzenie ich od świętego miejsca. Z dawnego wyposażenia wnętrza po pożarze z 1834 r. zachowała się jedynie gotycka rzeźba Matki Boskiej z Dzieciątkiem, zwana Uśmiechniętą Madonną. W otoczeniu kościoła przetrwało kilka grobów z dawnego cmentarza oraz kurhan konfederatów barskich z 1769 r.
gotycki, częściowo zbarokizowany kościół farny św. Mikołaja. W XIV wieku stała tu drewniana świątynia, w której 10 lutego 1321 r. ogłoszono wyrok papieski skazujący Państwo Zakonne na oddanie Polsce Pomorza i zapłacenie odszkodowania wraz z kosztami procesu. Trójnawowa bazylika przeszła w XVIII w. przebudowę, a w latach 1884-85 dodano jej neogotyckie szczyty. Wyposażenie pochodzi głównie z baroku, w znacznej części z dawnych inowrocławskich kościołów. Witraże pochodzą z 1919 r. i przedstawiają oswobodzenie miasta przez powstańców w 1919 r., a także rzekome układy królowej Jadwigi z wielkim mistrzem Konradem von Jungingen. Tak naprawdę owo spotkanie miało miejsce we Włocławku, fara zaś była miejscem przepowiedni naszej świętej królowej danej Janowi von Sayn, która zapowiadała upadek zakonu.
Monumentalny kościół Zwiastowania NMP, wzniesiony w latach 1898-1900 według projektu Augusta Rincklake z Berlina, z wysoka na 77 metrów wieżą, płaskorzeźbami i barwnymi mozaikami.
Muzeum Jana Kasprowicza – z największym w kraju zbiorem pamiątek po Stanisławie Przybyszewskim
źródło:
Włodzimierz Bykowski, Wieńczysław Bykowski, Kujawsko-Pomorskie dla każdego, Towarzystwo Przyjaciół Dolnej Wisły, Bydgoszcz 2005
ZNAJDŹ NOCLEG
PENSJONATY, DOMY, HOTELE, APARTAMENTY, AGROTURYSTYKA, POKOJE, MOTELE, DWORY
PENSJONATY, DOMY, HOTELE, APARTAMENTY, AGROTURYSTYKA, POKOJE, MOTELE, DWORY
REGIONY
WOJEWÓDZTWA
DOLNOŚLĄSKIE
KUJAWSKO-POMORSKIE
LUBELSKIE
LUBUSKIE
ŁÓDZKIE
ŚLĄSKIE
ŚWIETOKRZYSKIE
MAŁOPOLSKIE
MAZOWIECKIE
OPOLSKIE
PODKARPACKIE
PODLASKIE
POMORSKIE
WARMIŃSKO - MAZURSKIE
WIELKOPOLSKIE
ZACHODNIOPOMORSKIE
REGIONY GEOGRAFICZNE
BESKIDY
DOLNY ŚLĄSK
GÓRNY ŚLĄSK
JURA KRAKOWSKO-CZĘSTOCHOWSKA
SZLAK ORLICH GNIAZD
KARPATY
TATRY
PIENINY
BESKID SĄDECKI
BESKID NISKI
BESKID ŻYWIECKI
BESKID ŚLĄSKI
ŚLĄSK CIESZYŃSKI
BESKID MAKOWSKI
BESKID WYSPOWY
KASZUBY
ZIEMIA SŁUPSKA
ZIEMIA LĘBORSKA
POBRZEŻE KASZUBSKIE
ZIEMIA WEJHEROWSKA I PUCKA
POJEZIERZE BYTOWSKIE
POJEZIERZE KASZUBSKIE
BORY TUCHOLSKIE
KOCIEWIE
KUJAWY
LUBELSZCZYZNA
ROZTOCZE
ŁÓDZKIE
ŁUŻYCE
ŚWIĘTOKRZYSKIE
GÓRY ŚWIĘTOKRZYSKIE
MAŁOPOLSKA
MAZOWSZE
MAZURY
KRAINA TYSIĄCA JEZIOR
MAZURY ZACHODNIE
PODKARPACIE
BIESZCZADY
PODLASIE
DOLINA BIEBRZY
DOLINA BUGU I NURCA
PUSZCZA BIAŁOWIESKA
DOLINA NARWI
POLESIE
POMORZE GDAŃSKIE
ŻUŁAWY WIŚLANE
POMORZE ZACHODNIE
SUDETY
KARKONOSZE
GÓRY IZERSKIE
GÓRY KACZAWSKIE
RUDAWY JANOWICKIE
GÓRY WAŁBRZYSKIE
GÓRY KAMIENNE
GÓRY ZŁOTE
GÓRY STOŁOWE
KOTLINA KŁODZKA
GÓRY BYSTRZYCKIE
GÓRY BIALSKIE
GÓRY BARDZKIE
GÓRY SOWIE
SUWALSZCZYZNA
PUSZCZA AUGUSTOWSKA
MAZURY GARBATE
SUWALSKI PARK KRAJOBRAZOWY
WIGIERSKI PARK NARODOWY
ZIEMIA SEJNEŃSKA
WARMIA
WIELKOPOLSKA
ZIEMIA LUBUSKA
ZIEMIA ŁĘCZYCKA
ZIEMIA SIERADZKA
ZIEMIA WIELUŃSKA
KATEGORIE
KATEGORIE SPECJALNE
© 2010-2011 SlonecznaPolska.pl
Słoneczna Polska
STRONA GŁÓWNA |
KONTAKT |
STRONY I REKLAMA NA PORTALU |
ZALOGUJ DO USŁUG |
REGULAMIN |
. |
SlonecznaPolska.pl to Portal Turystyczny, w którym bardzo szybko odnajdziecie Państwo noclegi (hotele, pensjonaty, agoturystyka, apartamenty, pokoje gościnne, domki, ośrodki wypoczynkowe, wille, kwatery prywatne) oraz oferty aktywnego wypoczynku w każdym regionie Polski.
Jeżeli chcą Państwo aby Państwa obiekt noclegowy został zauważony - skorzystajcie z naszego serwisu.
SlonecznaPolska.pl to Portal Turystyczny, w którym bardzo szybko odnajdziecie Państwo noclegi (hotele, pensjonaty, agoturystyka, apartamenty, pokoje gościnne, domki, ośrodki wypoczynkowe, wille, kwatery prywatne) oraz oferty aktywnego wypoczynku w każdym regionie Polski.
Jeżeli chcą Państwo aby Państwa obiekt noclegowy został zauważony - skorzystajcie z naszego serwisu.