Czarny Dunajec - Podhale
Czarny Dunajec to niewielkie miasteczko, które nigdy nie miało pełnych praw miejskich. Czarny Dunajec oficjalnie nadal jest wsią. Leży nad rzeką o tej samej nazwie.
Czarny Dunajec uzyskał przywilej lokacyjny w 1542r, a od 1720r. organizowano tu jarmarki. Był to przywilej przysługujący jedynie miastom. Na Podhalu prawo takie posiadał tylko Nowy Targ. Przez wiele lat sołtysi wsi pochodzili z rodu Miętusów z Pieniążkowic.
Z powodu dwóch wielkich pożarów, które niszczyły niemal całą osadę, w Czarnym Dunajcu nie ma zbyt wielu zabytków. Nie zachował się parafialny, drewniany kościół p.w. Trójcy Przenajświętszej, pochodzący z 1595r. Obecna świątynia została zbudowana w latach 70-tych XX wieku. Jedynymi XVI-wiecznymi pamiątkami są kroniki parafialne oraz dzwon, odlany przez Benedykta Biota. Pierwotnie wisiał w kościele Franciszkanów w Nowym Sączu.
Tuż za miejscowością (przy drodze wylotowej na Rabkę) znajduje się cmentarz żydowski, założony w drugiej połowie XIX wieku. W czasie II wojny światowej był miejscem masowych egzekucji. Uległ dewastacji. Do dziś zachowała się tylko jedna macewa z inskrypcją w języku hebrajskim.
Ciekawostką z najbliższego otoczenia Czarnego Dunajca są rozległe, wysokie torfowiska typu alpejskiego, położone przy drodze do Jabłonki. Puścizna Wielka, Puścizna Mała, Karczmarka i Niżnie Bory zachowały świat roślinny sprzed setek tysięcy lat. Spotkać tu można rosiczki, mech torfowiec, storczyki, żurawiny, wełnianki i borówki bagienne. W wyższych partiach rosną unikatowe odmiany kosówki. Torfowiska są naturalnym korytarzem między Tatrami a Babią Górą dla dzikich zwierząt. Są siedliskiem wielu ptaków i zwierząt, np.: bocianów czarnych, błotniaków, cietrzewi, dzikich gęsi, puszczyków, myszołowów, pszczołojadów, łosi, wilków, jeleni, lisów i dzików. W przyszłości najprawdopodobniej teren torfowisk będzie parkiem krajobrazowym lub rezerwatem przyrody.
Artykuły o podbnej tematyce