Gospodarstwo agroturystyczne u Grzegrzułki nad rzeczką - noclegi

Jeśli agroturystyka to tylko w Ptakach!

Na gości czeka wiele atrakcji. Malownicze lasy pełne grzybów i jagód, bocianie gniazdo widoczne z ogrodu i bociany, które co roku do nas przylatują, rzeka Piaseczna obfitująca w raki, małże, ryby, bobry itp. na rzece zbudowany jest upust z imitacją koła młyńskiego, wyspa z drewnianą figurką (dawniej na tej rzece funkcjonowało osiem młynów).

Niedaleko Ptaków przepływa Świder, tuż przy Świdrze stawy hodowlane 5 ha. a w nich mnóstwo ryb.
Nasze gospodarstwo to 17 hektarowy teren, w tym 5 ha. lasu, 2  ha, to teren wokół domu, gdzie część zajmuje las, łąka, staw, kąpielisko (ze sprzętem pływającym), plac zabaw dla dzieci, resztę zajmuje piękny ogród, który został nagrodzony I miejscem w konkursie "Piękna zagroda wiejska", "Zielone lato", oraz wyróżnieniem Prezesa Narodowego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w "Ogólnopolskim konkursie agroekoturystycznym". Gospodarstwo posiada certyfikat UE, skategoryzowane przez Polską Federację Turystki Wiejskiej "Gospodarstwa Gościnne".  

Do dyspozycji gości przygotowaliśmy:

• pokoje dwuosobowe,
• pokoje trzyosobowe,
• pokoje pięcioosobowe,
• pokoje sześcioosobowe
• salon z kominkem,
• kuchnię z wyposażeniem,
• pole namiotowe,
• duży kryty taras,
• altana z grillem (40 osób),
• miejsce na ognisko,
• kąpielisko dla dzieci.

Do dyspozycji także Volkswagen bus 9-osobowy, możemy odebrać z dworca, lotniska i z powrotem odwieźć gości, lub zawieść w dowolne miejsce

Ptaki to mała wioska, położona w bardzo zacisznym i spokojnym miejscu, wśród lasów i łąk, w Nadwiślańskim Obszarze Chronionego Krajobrazu, opodal dwóch rezerwatów „Świdra” (obszar 23 800h) oraz „Wólczańskiej Góry”. 
Strefa przyrodniczo-krajobrazowa doliny Piasecznej, obejmuje obszar o wyjątkowo jak na Mazowsze urozmaiconej rzeźbie. W części południowej znajduje się góra Wólczańska. Jest to oz powstały w wyniku sedymentacji szczelinowej zachodzącej u czoła lądolodu zlodowacenia środkowopolskiego stadiału warty. Wysokość bezwzględna tego stromego wzniesienia wynosi 154,1m, a strome zbocza  nadają mu charakter wybitnej dominanty w dolinie Świdra. W 1978 r. został tu utworzony rezerwat geologiczno-florystyczny na powierzchni 4,72 ha.
PTAKI  to atrakcyjny turystycznie region Polski, niedaleko od Warszawy.

Atrakcje w gospodarstwie agroturystycznym u Grzegrzułki nad rzeczką:

• Strzelanie z wiatrówek
• Jazda konno
• Jazda bryczką
• Przejazd samochodem terenowym ok 5 km. potem spływ pontonowy Doliną Świdra, odbiór z miejsca spływu.
• Wędkowanie
• Grillowanie
• Boisko do siatkówki
• Kąpielisko (na miejscu)
• Lasy pełne grzybów
• Świeże produkty prosto z gospodarstwa
• Piaskownica
• Wypożyczamy łodkę, ponton, rowery
• Organizujemy imprezy integracyjne

ZABYTKI I PAMIĄTKI   HISTORYCZNE

• Prawdziwą ozdobą krajobrazu gminy jest kościół i klasztor poreformacki w Siennicy. Zachowało się też dużo dawnych siedzib ziemiańskich, które są wpisane do rejestru zabytków. Są to przeważnie dwory lub zespoły dworsko-parkowe z XVIII i XIX wieku: w Bożej Woli, Dłużewie, Grzebowilku, Kątach, Pogorzeli, Żakowie. W Starogrodzie pozostał tylko park dworski założony w połowie XIX wieku. W Ptakach znajduje się zabytkowy drewniany młyn wodny. Kościół oraz przylegający do niego czteroskrzydłowy klasztor tworzą zwarty kompleks murowanych i tynkowanych budynków otaczających prostokątny wirydarz. Przed fasadą kościoła znajduje się czworoboczny dziedzińczyk otoczony murem z barokową bramą. Pośrodku dziedzińca, na kolumnie toksańskiej, stoi figura Matki Bożej Niepokalanej z pierwszej połowy XIX wieku. Przy kościele od strony północnej znajduje się, oddzielony murem, stary cmentarz grzebalny.
• Do najpiękniejszych budynków szkolnych w regionie należy wybudowany w latach 1923 – 1926 gmach Seminarium Nauczycielskiego w Siennicy. Został on zaprojektowany przez architekta Aleksandra Bojeńskiego, profesora Politechniki Warszawskiej, z dużym rozmachem i uwzględnieniem najnowszych rozwiązań dotyczących kompleksowego funkcjonowania tego typu obiektów. Decyzję o budowie gmachu szkolnego podjął prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Stanisław Wojciechowski, biorąc pod uwagę problemy lokalowe Seminarium oraz postawę jego uczniów w wojnie polsko-bolszewickiej w 1920 roku. Projekt uzyskał wyróżnienie i specjalny medal Grand Prix na konkursie architektonicznym w Paryżu w 1922 roku. Budowę wspomagał finansowo Stanisław Pobóg-Dłużewski, właściciel pobliskiego Dłużewa. W 1926 roku zbudowano także dom dyrektora, studnię i oczyszczalnię ścieków oraz własną elektrownię, której generatory były napędzane silnikami spalinowymi. Przy szkole wybudowano salę gimnastyczną. Obiekt, przeznaczony dla 150 uczniów, posiadał specjalistyczne pracownie, salę muzyczną, salę rysunkową. W okresie okupacji główny gmach szkoły Niemcy zamienili na koszary. Od lipca 1944 roku stacjonowali tu Rosjanie, którzy bardzo go zniszczyli. W latach 1945 – 1950 cały zespół został odremontowany. Została przywrócona jego dawna funkcja – istniało tu (z przerwą) Liceum Pedagogiczne. Obecnie w gmachu mieści się Zespół Szkół im. H. i K. Gnoińskich (liceum ogólnokształcące oraz gimnazjum).
• Przed głównym wejściem do szkoły znajduje się niewielki park, oddzielający zespół szkolny od klasztornego. Na pozostałej części terenu jest ogród oraz drugi park ze stawem i źródełkiem. Piękny gmach szkolny, usytuowany na wzgórzu, jest widoczny z daleka z każdej drogi prowadzącej do Siennicy.

DWORY I ZESPOŁY DWORSKO-PARKOWE

• Dwór w Bożej Woli. Murowany dwór, zbudowany w 1872 roku na planie prostokąta i otoczony kilkuhektarowym parkiem, początkowo należał do Jana Małaszewicza i Ludwika Rychtera, a później do różnych właścicieli. od 1992 roku znajduje się tu Centrum Konferencyjno-Informacyjne Opus Dei. Przed dworem znajduje się podjazd z murkiem oraz owalnym trawnikiem i fontanną, a przy podjeździe – kapliczka z 1887 roku z figurą Matki Boskiej.
• Dwór w Dłużewie. Siedziba ziemiańska od XVI wieku. Do 1931 roku był własnością rodziny Dłużewskich. Istniejący do dziś dwór wybudował w latach 1901 – 1903 Stanisław Dłużewski. Po jego śmierci dwór stał się własnością córek: Wandy Rzewuskiej i Zofii Kańskiej. Dwór jest położony nad rzeką Świder pośród parku, w którym 1/3 drzewostanu pochodzi z XIX wieku. W 1946 roku dwór został przejęty przez skarb państwa i stał się siedzibą szkoły podstawowej. W 1978 roku został przekazany Akademii Sztuk Pięknych w Warszawie i jest wykorzystywany jako dom plenerowy.
• Dwór w Pogorzeli. Ta siedziba rodziny Rudzińskich z połowy XVIII wieku jest przykładem dworu barokowo-klasycystycznego. Jego budowę rozpoczął prawdopodobnie Kazimierz Rudziński – późniejszy wojewoda mazowiecki. Prace dokończył syn Michał, właściciel Pogorzeli od 1757 roku. W XIX i XX wieku Pogorzel wystawiano wielokrotnie na licytację z powodu długów. Do dziś, zmieniając właścicieli, dwór pozostaje w rękach prywatnych.Dwór jest murowany z cegły na zaprawie wapiennej, wzniesiony na planie prostokąta, parterowy, z piętrową częścią środkową, wysuniętą trójosiowymi ryzalitami z obu elewacji oraz jednoosiowymi ryzalitami skrajnymi. Otacza go park z systemem wodnym i aleją dojazdową. Istotny element kompozycyjny stanowią stawy i kanał połączony ze stawami siecią rowów. Wiek najstarszych drzew można określić na około 200 lat.
• Dwór w Kątach Zdrojach. Okoliczne dobra były w XVI – XVII wieku własnością Dłużewskich, w XVIII wieku – Rudzińskich, a w połowie XIX wieku przeszły na własność Czarnieckich, którzy wznieśli tu dwór. Obiekt istniejący do dziś został znacznie zmieniony w wyniku modernizacji i przebudowy. Dwór został wybudowany z cegły na zaprawie wapiennej, wzniesiony z kilku złączonych ze sobą prostokątów. Korpus gmachu prostopadłościenny, z użytkowym poddaszem, podpiwniczony. Skrzydło wschodnie dwukondygnacyjne, nakryte czterospadowym dachem. Elementem dominującym parku jest układ wodny. Prawie całą powierzchnię parku zajmuje bardzo duży staw o nieregularnych brzegach wraz z podmokłym lasem olchowym. Po wojnie dwór został przejęty przez skarb państwa. Początkowo umieszczono w nim dom starców, później mieściła się izba porodowa, a od 1975 roku do dzisiaj znajduje się Dom Pomocy Społecznej.
• Dwór w Żakowie. Ten dwór o oryginalnej formie, wybudowany pod koniec XIX wieku, należał do rosyjskiego generała Aleksego Stiepanowa. Potem Żaków kilkakrotnie zmieniał właścicieli. w 1949 roku budynek wraz z przyległą ziemią (ok. 2ha) zakupiła gromada wsi Żaków i przeznaczyła na szkołę podstawową, której służył do 1999 roku. Obecnie jest w rękach prywatnych. Dwór został wybudowany z pełnej cegły ceramicznej na zaprawie wapiennej, założony na rzucie prostokąta z prostokątną dobudówką. Bryła budynku prostopadłościenna, z piętrową częścią od zachodu. Do bryły głównej dostawiona parterowa dobudówka. Od bramy wjazdowej do dworu prowadzi malownicza aleja dojazdowa. Budynek jest otoczony ze wszystkich stron drzewami będącymi pozostałością dawnego parku krajobrazowego.
• Ponadto w Grzebowilku znajduje się dwór wzniesiony na przełomie XVIII i XIX wieku jako dworek myśliwski. Jest on wymieniony wśród nadań Księstwa Warszawskiego dla księcia Józefa Poniatowskiego (1812). Pod koniec XIX wieku jego właściciel wyciął otaczające dwór dębowe lasy i utworzył folwark rolny. Na początku XX wieku właścicielem folwarku był Tadeusz Rychwalski, który założył na jego terenie cegielnię. W latach 1920 – 1970 dworek miał wielu właścicieli; nadal pozostaje w rękach prywatnych. W otoczeniu dworku rośnie kilka starych pomnikowych drzew (około 300 lat). Najstarsze to dęby, pozostałość po pierwotnym lesie dębowym, oraz iglaki na obrzeżach tarasu.

 
SANKTUARIUM MARYJNE W WIELGOLESIE
W malowniczej scenerii olbrzymich lasów pełnych grzybów, pól wyzłoconych zbożem i szeroko rozpostartych nad świdrem łąk, położony jest kościół, a nieopodal niego kaplica. Przy kaplicy znajduje się pień starego drzewa, nad którym wybudowano zadaszenie, a tuż obok studzienka. Przybywają tu każdego roku od wielu już lat olbrzymie rzesze pielgrzymów szukających u Matki Bożej Łaskawej pomocy w cierpieniach i pocieszenia w niedoli. Na ścianach kaplicy zjawienia znajdują się piękne ludowe malowidła, przedstawiające epizody, które miały miejsce w XIX wieku w Wielgolesie. Na jednej ze ścian wykonany jest opis wyjaśniający, że "kaplica zawiera drzewo, na którym zjawiła się Matka Boża idącym do pracy w folwarku ludziom. Fakt ten przedstawia namalowany obraz z lewej strony. Obraz na ścianie po stronie prawej zawiera pierwszy cud - uzdrowienie przy studzience, przez obmycie wodą." Jak mówią miejscowi ludzie, freski na ścianach kaplicy w pełni oddają wydarzenia, które miały miejsce w Wielgolesie, a postać rządcy majątku jest przedstawiona dokładnie i realistycznie z zachowaniem podobieństwa nawet najdrobniejszych rysów twarzay.