Portal Turystyczny Słoneczna Polska

Pobierz Flash Player aby wyświetlić baner.

Gmina Korycin - Województwo Podlaskie
WWW: http://www.korycin.pl/
e-mail: korycin@kki.net.pl
ul.ul. Knyszyńska 2a,
16-140 Korycin
tel.: (85)-722-91-81
fax: (85)-722-91-80

Informacje podstawowe i historia
HERB Gmina KorycinGmina Korycin położona jest w środkowej części województwa podlaskiego w powiecie sokólskim w odległości 45 km na północ od Białegostoku i graniczy z następującymi gminami: miastem i gminą Suchowola, gm. Janów, gm. Jasionówką miastem i gmina Czarna Białostocka i gm. Jaświły.

Powierzchnia gminy w granicach administracyjnych wynosi 117 km2, co stanowi 0,58% powierzchni województwa podlaskiego i 5,7% obszaru powiatu sokólskiego. Gmina podzielona jest na 32 sołectwa (33 miejscowości) i liczyła w 1998 r. ogółem 3697 mieszkańców, w tym kobiety stanowią 48,5%. Na 100 mężczyzn przypadają 94 kobiety. Ludność gminy stanowiła w 1998 r. 0,3 % ludności województwa podlaskiego i 4,7% ludności powiatu sokólskiego. Gęstość zaludnienia na obszarze gminy wynosi 32 osoby na 1 km 2 (w województwie podlaskim gęstość zaludnienia wynosi 61 osób na 1 km2, zaś w powiecie sokólskim 39). Przyrost naturalny w gminie wykazuje w ostatnich latach tendencję malejącą.

O historii słów kilka:

Ziemia Korycińska przez wieki była pograniczem polsko-jaćwiesko-litewskim. Zakończenie wojen z Krzyżakami, reformy królowej Bony i unia polsko-litewska umożliwiły szybką kolonizację tych terenów. Osadnicy napływali z różnych stron (m.in. z Rusi i Mazowsza). Do końca XVI w. powstała większość wsi dziś istniejących. W roku 1601 została utworzona parafia, a przed 1634r. miała miejsce lokacja miasta Korycin, któremu w 1671r. król Michał Korybut Wiśniowiecki nadał prawa miejskie chełmińskie. Miasto wraz z okolicznymi wsiami było włością królewską należącą do klucza kumielskiego w ekonomii grodzieńskiej.

Burzliwa historia Rzeczypospolitej zostawiła również swoje ślady na tej ziemi. Szczególnie mocno zapadły w pamięć przekazywane kolejnym pokoleniom czasy szwedzkiego „potopu”. W okolicach Korycina, nad rzeką Kumiałką, rozegrała się wówczas wielka bitwa między wojskami szwedzkimi, a polsko – litewskimi. Barwnie opisuje ją na kartach „Potopu” Henryk Sienkiewicz. Po tych czasach pozostało wiele legend i opowieści, ale również – Ser Koryciński „Swojski”.
Widok z lotu ptaka na Korycin i rzekę Kumiałkę
Widok z lotu ptaka na Korycin i rzekę Kumiałkę
Widok z lotu ptaka na Rudkę
Widok z lotu ptaka na Rudkę
Widok z lotu ptaka na Aulakowszczyznę
Widok z lotu ptaka na Aulakowszczyznę
Widok z lotu ptaka na Korycin
Widok z lotu ptaka na Korycin
Kościół w Bombli
Kościół w Bombli
Kosciół i zalew w Korycinie
Kosciół i zalew w Korycinie

Województwo Podlaskie
Powiat sokólski
Powierzchnia 117 km2
Liczba Ludności 3700
Gęstość Zaludnienia 32 osoby/km2

Turystyka - walory przyrodnicze, atrakcje, zabytki

Niewątpliwie, tym, z czego Korycin jest znany w całej Polsce, są słynne sery korycińskie. Ser Koryciński "Swojski"produkowany jest tu od czasów szwedzkiego "potopu".

Otóż, według miejscowej tradycji – wśród wojsk polskich było wielu żołnierzy zaciężnych z innych krajów. Po przetoczeniu się odgłosów bitwy, grupa rannych jej uczestników, pochodzących prawdopodobnie ze Szwajcarii, została rozlokowana na kurację w pobliskim folwarku Kumiała. Wieść niesie, że niektórzy pozostali tu już na zawsze, wtapiając się w miejscową ludność. Przekazali też tajemnicę sposobu produkcji żółtego sera z krowiego mleka. Polegała ona na zastosowaniu odpowiedniego enzymu, który powodowałby ścięcie świeżego mleka. Przybysze nauczyli miejscowych produkować go we własnym zakresie jako proszek ze startych, wcześniej wysuszonych cielęcych żołądków. Musiało to być cielę młode, karmione mlekiem matki. Świeże mleko podgrzewano, przyprawiano do smaku (głównie solą) i dodatkowo szczyptą proszku. Następowało szybkie ścięcie mleka i wydzielenie się serwatki. Po dokładnym wyciśnięciu formowano ser w charakterystyczny, kulisty, lekko spłaszczony kształt i układano w specjalnych drewnianych formach, nacierając go wcześniej dookoła solą. W formach przenoszono ser do kamiennej piwnicy i układano wśród pospółki z wymłóconej cepem żytniej słomy. Tam leżakował przez wiele tygodni obrastając pleśnią, która dla jednych była przysmakiem, inni okrajali ją przed spożyciem sera.

Ser koryciński nazywano powszechnie „swojskim”. Stanowił on lokalny przysmak, który przez stulecia znalazł sobie uznanie w innych regionach kraju. Przed II wojną światową ser od produkujących go miejscowych rolników odbierali Żydzi. W latach 50-tych i 60-tych XX wieku funkcjonowały w Korycinie dwa punkty skupu, skąd produkt ładowany do ciężarówek, trafiał głównie na Śląsk. Wybudowanie w latach 70-tych dużych zakładów mleczarskich w Mońkach i Sokółce było przyczyną całkowitego prawie zaniku produkcji sera „swojskiego”.

Obecnie
Dziś umiejętność produkcji takiego sera zachowały jeszcze niektóre gospodynie z okolic Korycina. Wytwarzają go tradycyjną, odwieczną technologią, jedynie proszek z cielęcych żołądków zastąpiony został podpuszczką stosowaną w mleczarstwie. Wejście w użycie lodówek spowodowało, że spożywany jest znacznie wcześniej, bez wielotygodniowego leżakowania. Może być przechowywany długo, zmieniając swój smak wraz z upływem czasu.
Jest smaczny i zdrowy. Nie zawiera żadnych konserwantów i polepszaczy. Każdy, nawet od tej samej gospodyni, smakuje inaczej i w zależności od pory roku ma inny kolor.

Dodatkowym atutem sera jest miejsce jego produkcji – czyste, zadbane i urokliwe okolice Korycina oraz gospodarstwa nie nastawione na masową produkcję mleka, w których krowy karmione są naturalną paszą. Ser Koryciński „Swojski” pachnie wsią, jej tradycją i zdrowiem.

Kościół pw. Znalezienia i Podwyższenia Krzyża Św.
Pierwszą świątynię na korycińskiej ziemi ufundował w 1571 r. król Zygmunt August. W 1601 r. nową, również drewnianą, ale znacz­nie większą własnym kosztem zbudował kanc­lerz litewski Heronim Wołłowicz. W tym też roku, 7 sierpnia król Zygmunt III Waza erygo­wał parafię korycińską i nadał świątyni tytuł Znalezienia i Podwyższenia Krzyża Świętego. Obecny, neogotycki kościół został zbudowany w latach 1899 -1905. Świątynię w stanie surowym konsekrował biskup Edward Ropp 11 września 1905 r. Kościół został mocno uszkodzony w sierp­niu 1915 r. Wszystkie szkody naprawił w latach 1921-1923 ks. Antoni Walentynowicz. Także wydarzenia II wojny światowej nie oszczędziły świątyni korycińskiej. W nocy z 29 na 30 lipca 1944 r. cofający się Niemcy podminowali wieże kościoła. Pod jedną z wież eksplodował mate­riał wybuchowy. Wieża została zburzona, a w samej świątyni pojawiły się duże zniszczenia Po zakończeniu działań wojennych przystąpiono do odbudowy kościoła. W 1945 r. naprawiono ściany, odbudowano sklepienie i dach. Od 1947 r. budowano i remontowano wie że. Budowę wieży zakończono w 1972 r. W pierwszych latach istnienia parafii ciała zmarłych grzebano na cmentarzu przy ko­ściele. „Inwentarz" jednak z 1834 r. podaje, że "na cmenta­rzu przy kościele już od daw­nych lat parafianie się nie cho­wają". W odległości ok. l km od kościoła istnieje do dziś parafialny cmentarz grzebalny. Najstarsza parafialna uroczystość wprowadzona w 1601 r. to święto Znalezienia Krzyża Świętego obchodzona 3 maja. Druga bardzo stara uroczystość, związana jest z Matką Bożą i była nazywana "Wniesieniem Cudownego Obrazu Matki Bożej do tutejszego kościoła". Obecnie to święto nosi nazwę Matki Bożej Różańcowej. Obchodzi się je na zakończenie Czterdziestogodzinnego Nabożeństwa we wtorek po pierwszej niedzieli października.

Koryciński kościół wraz z otaczającym tere­nem ogrodzonym kamiennym murem, czterema drewnianymi kapliczkami oraz czworokątną dzwonnicą z kamienia zbudowaną około 1744 r. tworzy harmonijny zabytkowy zespól kościel­ny. Zespół ten jest także dominującym i ważnym elementem w krajobrazie kulturowym Korycina i okolic.

W 2002 roku został oddany do użytku duży zbiornik wodny w Korycinie na rzece Kumiałce. Razem z 20-hektarowym terenem przeznaczonym na obiekty rekreacyjno – sportowe, turystyczne, hotelarsko – gastronomiczne, zabytkowym parkiem przykościelnym i malowniczą okolicą, stanowi on kompleks podnoszący atrakcyjność Korycina i okolicznych wsi. 


Geografia
Gmina Korycin to urokliwy teren wtulony między Puszczą Knyszyńską, a Biebrzański Park Narodowy. Administracyjnie jest to województwo podlaskie i powiat sokólski. Gmina ma wiele atutów m.in. bliskość granicy z Litwą i Białorusią oraz dogodne położenie komunikacyjne przy takich trasach jak VIA BALTICA czy Jeżewo – Warszawa i Sokółka - Kuźnica Białostocka.

Mieszkańców ziemi korycińskiej cechuje przywiązanie do historii, tradycji, wartości, jakie niesie ze sobą rodzina. Są również otwarci na postęp i wiedzę, rozumieją konieczność inwestowania w siebie i prowadzoną działalność, czego dowodem są ostatnie zrealizowane wspólnie z samorządem lokalnym zamierzenia. Gmina Korycin to dobre miejsce dla ludzi z inicjatywą i pomysłami, chcących rozpocząć lub rozwinąć działalność gospodarczą.

Dominującymi gruntami w gminie są użytki rolne, które zajmują ogółem 9966 ha co stanowi 84,9% powierzchni gminy (w województwie podlaskim użytki rolne stanowią 59,7%). Gmina jest bardzo uboga w lasy. Podstawową formą własności użytków rolnych jest gospodarka indywidualna. Do sektora uspołecznionego należy zaledwie 4 ha użytków rolnych. Plony uzyskiwane w rolnictwie w gminie są wyższe niż we wsiach byłego województwa białostockiego. Także obsada bydła i trzody chlewnej jest w gminie wyższa niż średnio we wsiach byłego woj. białostockiego.

Środowisko przyrodnicze gminy nie jest zdegradowane, ale gmina jest uboga w powierzchniowe zasoby wodne.

Pozarolniczą działalność gospodarczą na terenie gminy prowadzi ok. 90 podmiotów gospodarczych – głównie osób fizycznych.

Na szczególna uwagę zasługują wysokie wydatki budżetu gminy na inwestycje. W 2003 r. na te cele wydano 28% ogółu wydatków z budżetu gminy.
WSPÓŁRZĘDNE GPS
53.44525414740077 °N   23.09072971343994 °E

Warto Wiedzieć
Co roku kontynuowane są cykliczne imprezy kulturalne i rekreacyjno–sportowe, z których najważniejsze to:

OGÓLNOPOLSKIE DNI TRUSKAWKI - okolice Korycina znane są jako zagłębie truskawkowe. Tutaj powstaje przetwórnia owoców i warzyw. Przyjemne zaskoczenie budzi popularność , jaką zdobyła ta impreza. Na wielu konkursach i prezentacjach bawią się mieszkańcy, a także goście z całej Polski. Odwiedzają Korycin dziennikarze, redaktorzy radiowi, telewizja. Dni Truskawki znalazły zasłużone miejsce w kalendarzu imprez kulturalnych Podlasia.

PÓŁMARATON MLECZNY - jest imprezą przyciągającą widzów i zawodników z kraju i z zagranicy. Odbywa się w przedostatnią niedzielę czerwca, a główną nagrodą jest żywa krowa.
Biorąc pod uwagę powyższe zachęcamy inwestorów, szczególnie w dziedzinie hotelarsko-gastronomicznej i przetwórstwa rolno–spożywczego, do lokowania swych przedsięwzięć w gminie Korycin. Naprawdę warto.
Informacje Dodatkowe
Centrum Edukacji Ekologicznej powstałe z inicjatywy Związku Gmin "Kumiałka - Biebrza"

Gminy: Suchowola, Korycin, Janów, należące do Związku Gmin "Kumiałka - Biebrza" w trosce o środowisko naturalne, potrzeby ochrony przyrody Bagien Biebrzańskich i pełne poparcie społeczności lokalnych dla obranego kierunku rozwoju gmin dorzecza Biebrzy - utworzyły Centrum Edukacji Ekologicznej na terenie Obwodu Ochronnego Trzyrzeczki Biebrzańskiego Parku Narodowego, nieopodal wsi Zwierzyniec Wlk. i Kuderewszczyzna w gminie Dąbrowa Białostocka.
Powyższe Centrum stwarza podstawę nawiązania bezpośrednich relacji pomiędzy mieszkańcami, a ich najbliższym środowiskiem naturalnym.

Związkowe Centrum prowadzić będzie rolę wspomagającą i stanowić element terenowego ośrodka edukacyjnego w sieci infrastruktury edukacji ekologicznej BPN.
Gospodarka
W ostatnich latach gmina Korycin przeżywa swoistą „rewolucję” w budowie infrastruktury ekologicznej. Dzięki licznym inwestycjom udało się zlikwidować zdecydowaną większość wcześniejszych zapóźnień. Obecnie wszystkie gminne miejscowości (nawet tereny kolonijne) wyposażone są w zbiorczą sieć wodociągową, a trzy pracujące hydrofornie dysponują znacznymi rezerwami.

W Korycinie od 1995 roku pracuje komunalna oczyszczalnia ścieków, a cała miejscowość jest wyposażona w kanalizację sanitarną. Od 1994 do 2001 roku zrealizowano nowatorski w skali kraju program kompleksowej kanalizacji wsi i kolonii poprzez budowę przyzagrodowych oczyszczalni ścieków.

Łączność to też nasz atut: ok. 90 % domów z telefonem, połączenia światłowodowe i dwie nowoczesne cyfrowe centrale telefoniczne, dobry zasięg wszystkich telefonii komórkowych. Na terenie gminy jest dobra sieć dróg (m.in. 20 km drogi krajowej S – 8 ) i co roku prowadzone są prace modernizacyjne.

© 2010-2011 SlonecznaPolska.pl
Słoneczna Polska
STRONA GŁÓWNA | KONTAKT | STRONY I REKLAMA NA PORTALU | ZALOGUJ DO USŁUG | REGULAMIN | . |

SlonecznaPolska.pl to Portal Turystyczny, w którym bardzo szybko odnajdziecie Państwo noclegi (hotele, pensjonaty, agoturystyka, apartamenty, pokoje gościnne, domki, ośrodki wypoczynkowe, wille, kwatery prywatne) oraz oferty aktywnego wypoczynku w każdym regionie Polski.
Jeżeli chcą Państwo aby Państwa obiekt noclegowy został zauważony - skorzystajcie z naszego serwisu.